Gen Z wil geen manager worden. En dat is geen slecht nieuws.

Een veelgehoorde zorg: “Wie gaat straks nog leidinggeven?”

Uit onderzoek én uit de praktijk blijkt: Gen Z heeft geen afkeer van verantwoordelijkheid. Wel van ouderwets leiderschap.

Gen Z wil geen manager. Ze willen iemand die hen serieus neemt.

Wat mij opvalt in gesprekken met Gen Z: ze hebben geen hekel aan structuur. Ze hebben een hekel aan zinloze structuur.

Ze willen duidelijkheid. Ze willen weten waar ze aan toe zijn. Maar ze willen óók snappen waarom iets ertoe doet.

Veel organisaties verwarren dat met “lastig”.

Terwijl Gen Z eigenlijk iets heel volwassen vraagt:

• Wat is mijn bijdrage?
• Wat leer ik hier?
• Wie helpt mij beter te worden?

Het klassieke leiderschap — controleren, corrigeren, beoordelen — werkt hier niet meer. Niet omdat Gen Z zwakker is, maar omdat werk complexer is geworden.

In klantcontact zie je dit messcherp: je kunt niet verwachten dat iemand eigenaarschap toont, als elk gesprek wordt dichtgetimmerd door scripts en tijdsdruk.

Gen Z wil geen baas boven zich. Ze zoeken iemand naast zich.

Dat vraagt leiders die:

• durven loslaten
• het gesprek aangaan
• feedback geven zonder machtsspel

Niet softer. Wel menselijker.

En ja — dat vraagt iets van organisaties. Maar vooral van leidinggevenden.

Deze blog is geschreven door Adil Kanoun, consultant bij Coniche.