Druk op ENTER om te zoeken of ESC om dit venster te sluiten.

Agressie in de zorg: Niet repareren aan de achterkant, maar voorkomen aan de voorkant

De afgelopen jaren is agressie in de Nederlandse zorgsector een steeds urgenter thema geworden. Incidenten variëren van verbale uitingen tot fysieke bedreigingen, en raken niet alleen ziekenhuizen, maar ook huisartsenzorg, GGZ en andere zorgpartijen. Recente rapporten van onder andere het Ministerie van VWS en het Nivel laten zien dat de toename van agressie samenhangt met maatschappelijke ontwikkelingen, zoals toenemende druk op de zorg, personeelstekorten en veranderende verwachtingen van burgers.

Angst, onzekerheid en de impact op gedrag

Onderzoek van onder andere de Hogeschool Utrecht en het Trimbos-instituut wijst uit dat angst en onzekerheid bij patiënten, cliënten en hun naasten een directe invloed hebben op hun houding en gedrag richting zorgmedewerkers. Wanneer werkprocessen niet aansluiten bij de belevingswereld van de zorgvrager, ontstaat er onbegrip. Dit kan zich uiten in wantrouwen, weerstand of zelfs agressie. De uitdaging voor zorginstellingen is om deze emoties te herkennen en serieus te nemen en werkprocessen zo in te richten dat ze ruimte bieden voor dialoog.

De context van de zorgvrager versus de professional

Wat vaak onderbelicht blijft, is de ‘gap’ tussen de context van de individu met een zorgvraag en die van de professional. Wim van Dinten beschrijft in zijn contextgedreven en contextgerichte benadering hoe deze kloof ontstaat: de zorgvrager komt met een unieke achtergrond, normen, waarden en emoties – vaak gedreven door angst en onzekerheid. Denk aan de mantelzorger die zich machteloos voelt, of de patiënt die zich overweldigd weet door het zorgsysteem. Tegelijkertijd werken zorgprofessionals binnen strak georganiseerde werkprocessen, protocollen en een eigen professionele cultuur.

Contextgedreven en contextgericht

De theorie van Van Dinten over contextgericht en contextgedreven draait om de manier waarop mensen en organisaties betekenis geven aan situaties in wisselwerking met hun omgeving. Bij contextgericht werken houd je wel rekening met de omgeving of de ander, maar vertrek je nog vanuit je eigen denkkaders en oplossingen; de context is aanvullend. Bij contextgedreven werken is dat fundamenteel anders: daar laat je de context zelf leidend zijn, ga je actief op zoek naar de specifieke omstandigheden, betekenis en ontwikkelruimte van de ander, en ontstaat handelen vanuit die werkelijkheid in plaats van vanuit vooraf bedachte modellen of interne logica.

Dit verschil hangt samen met Van Dintens bredere visie dat gedrag en keuzes altijd voortkomen uit betekenisgeving in interactie met de omgeving, en dat organisaties effectiever worden wanneer ze niet vanuit ‘bedachte werkelijkheid’ handelen, maar vanuit de dynamiek van de echte context.

De kloof tussen zorgvrager en zorgprofessional

Deze contextuele kloof wordt zichtbaar aan de voorkant; in het eerste patiëntencontact. Waar de zorgvrager behoefte heeft aan erkenning en maatwerk, ervaart de professional druk om efficiënt en volgens de regels te werken. Het (onbewuste) onvermogen om elkaars context te begrijpen en écht te doorgronden noemen we contextblindheid. En dit leidt tot miscommunicatie, frustratie en – in het uiterste geval – agressie.

Advies: Van contextblind naar contextbewust organiseren

Hoe kunnen zorginstellingen deze uitdagingen aanpakken? Een aantal concrete adviezen:

  • Investeer in contextbewustzijn:Train medewerkers in het herkennen van de context van de zorgvrager. Gebruik de inzichten van Van Dinten om niet alleen te focussen op ‘wat’ iemand vraagt, maar vooral op ‘waarom’ en ‘vanuit welke situatie’.
  • Herontwerp werkprocessen: Maak ruimte voor maatwerk in klantcontact. Dit betekent niet dat regels overboord moeten, zelfs maatwerk moet met regels worden ingericht, maar dat er ruimte komt voor het gesprek en het afstemmen van verwachtingen.
  • Creëer een open cultuur voor reflectie: Stimuleer medewerkers om dilemma’s en spanningen te bespreken. Faciliteer reflectie op eigen normen en waarden versus die van de zorgvrager. Betrek idealiter de zorgvrager(s) hier actief bij.
  • Gebruik data en feedback: Verzamel structureel feedback van patiënten, cliënten en hun naasten over hun ervaringen met werkprocessen en klantcontact. Breng in kaart wat zij zelf vanuit hun context écht belangrijk vinden. Gebruik daarbij niet alleen (gestandaardiseerde) vragenlijsten, maar daarnaast ook interviews. Gebruik deze inzichten om continu te verbeteren.

Nieuwsgierig naar meer?

De complexiteit van agressie in de zorg vraagt om een contextgedreven aanpak. Wilt u als bestuurder of directeur weten hoe uw organisatie werkprocessen en cultuur kunt afstemmen op de context van de zorgvrager én de professional? Laten we samen in gesprek gaan over de mogelijkheden. Neem gerust contact met mij op voor een inspirerend gesprek over contextgedreven organiseren in de zorg.